UMOWA SPRZEDAŻY
zawarta w dniu	w	pomiędzy:
1.	z siedzibą w
ul.	, reprezentowanym przez
zwanym dalej Sprzedawcą, a
2.	z siedzibą w
ul.	, reprezentowanym przez
zwanym dalej Kupującym.
§ 1
Sprzedawca sprzedaje, Kupujący nabywa
§ 2
1.	Wydanie towaru nastąpi w
2.	Kupujący odbierze towar własnym transportem
3.	O przygotowaniu towaru do wydania Sprzedawca zobowiązuje się zawiadomić Kupującego z
wyprzedzeniem.
§ 3
1.	Towar zostanie wydany Kupującemu w opakowaniu następującym
2.	Wartość opakowania wynosi
3.	Koszt opakowania wliczony jest w cenę towaru.
§ 4
1.	Kupujący zapłaci Sprzedawcy za towar z opakowaniem
za jedną sztukę (słownie złotych	)
plus podatek VAT	%.
2.	Zapłata nastąpi przelewem w ciągu	dni od otrzymania faktury.
§ 5
1.	Kupujący zobowiązuje się do zbadania towaru w ciągu	dni od daty jego odbioru.
2.	W razie stwierdzenia wad lub braków Kupujący prześle reklamację Sprzedawcy, który udzieli na nią
odpowiedzi w ciągu	dni od jej otrzymania.
§ 6
1.	W razie wystąpienia zwłoki w wydaniu towaru Sprzedawca zobowiązuje się do zapłaty Kupującemu kary
umownej w wysokości	.

2.	Kupujący może dochodzić na zasadach ogólnych odszkodowania przewyższającego karę umowną.
§ 7
Kupujący w razie wystąpienia zwłoki może wyznaczyć dodatkowy termin wydania towaru, nie rezygnując
z kary umownej i odszkodowania.
§ 8
Zmiany umowy wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności.
§ 9
W sprawach nie uregulowanych niniejsza umową zastosowanie maja przepisy kodeksu cywilnego.
§ 10
Umowa spisana została w	egzemplarzach, po	dla każdej za stron.
Sprzedawca
Kupujący

Komentarz

Umowa sprzedaży polega na tym, że sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 k.c.).

Sprzedaż jest umową konsensualną, odpłatną i wzajemną. Przedmiotem umowy mogą być również rzeczy przyszłe.

Umowa sprzedaży może zostać zawarta na rożne sposoby, np.:

— po rokowaniach strony podpisują uzgodnioną treść kontraktu.

— strona umowy przyjmuje otrzymaną ofertę, akceptując jej warunki.

— strona wygrywa zorganizowany przetarg (aukcje),

— czy też wprost poprzez zabranie towaru i wręczenie sprzedawcy ceny.

Umowa sprzedaży może zostać zawarta w dowolnej formie. Jednak bezpieczeństwo obrotu nakazuje zachowanie formy pisemnej. Forma szczególna wymagana jest też przez szereg przepisów szczególnych. Dla przykładu, jeżeli umowa przenosi wartość rzeczy lub prawa za ponad 2 tysiące złotych, to dla celów dowodowych należy zachować formę pisemną, umowa przeniesienia własności nieruchomości musi być zawarta pod rygorem nieważności w formie aktu notarialnego, wreszcie sprzedaż wierzytelności związanej z dokumentem na okaziciela ważna jest dopiero po wydaniu dokumentu.

Kodeks cywilny wyróżnia szczególne rodzaje sprzedaży:

— sprzedaż na raty (art. 538-588 k.c.),

— sprzedaż z zastrzeżeniem własności rzeczy sprzedanej (art. 589-591 k.c.),

— sprzedaż na próbę (art. 592 k.c.),

— sprzedaż z zastrzeżeniem prawa odkupu (art. 593-595 k.c.),

— sprzedaż z zastrzeżeniem prawa pierwokupu (art. 596-602 k.c.).

Zgodnie z art. 556 k.c. sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego za wady fizyczne i prawne rzeczy. Odpowiedzialność taka istnieje niezależnie od tego, czy sprzedawca o wadach wiedział. Kupujący nie ma obowiązku sprawdzania, czy kupiona rzecz ma wady, chyba że w stosunkach danego rodzaju jest to przyjęte.

Odpowiedzialność z tytułu rękojmi za wady obejmuje zarówno rzeczy nowe, jak i używane (orzeczenie Sądu Najwyższego z 19 IX 1973 r., II CR 512/73, OSN 1974, poz.169).

Za wady fizyczne zwierząt sprzedawca odpowiada z tytułu rękojmi na zasadach ogólnych, jak za wady fizyczne innych rzeczy (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 22 III 1974 r, III CZP 16/74, OSPiKA 1974, poz. 254).

Aby sprzedający zwolniony był od odpowiedzialności, konieczne jest, by kupujący wiedział o wadzie i godził się na zakup takiej rzeczy (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 13 III 1981 r., III CRN 31/81, OSN 1981, poz. 219).

Z tytułu wad fizycznych kupujący może odstąpić od umowy, żądać obniżenia ceny oraz, jeżeli rzecz oznaczona jest co do gatunku, kupujący może żądać dostarczenia rzeczy wolnej od wad i odszkodowania z tytułu opóźnienia; jeżeli rzecz jest oznaczona co do tożsamości, a sprzedawca jest producentem rzeczy, kupujący może żądać usunięcia wad w wyznaczonym terminie (po jego bezskutecznym upływie może on odstąpić od umowy).

Obowiązek sprzedawcy naprawienia szkody na podstawie art. 494 w zw. z art. 560 § 2 i art. 471 k.c. obejmuje także stratę wynikłą ze wzrostu cen w okresie od dnia zapłaty przez nabywcę ceny do dnia zastępczego zaspokojenia się w drodze nabycia innej rzeczy tego samego rodzaju (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 13 V 1987 r., III CZP 82/86, OSN 1987, poz. 189).

Aby skorzystać z przysługujących mu uprawnień, kupujący musi w ciągu miesiąca od wykrycia wady zawiadomić o tym sprzedawcę. Uprawnienia kupującego z tytułu rękojmi wygasają po upływie roku od dnia, w którym rzecz mu wydano (z tytułu wad budynku termin ten wynosi 3 lata).

Uprawnienia wynikające z rękojmi nie ograniczają się do osoby kupującego, lecz przechodzą na jego następców prawnych w drodze przelewu wierzytelności (art. 509 k.c.) bądź sukcesji uniwersalnej (orzeczenie Sądu Najwyższego z 5 IV 1974 r., II CR 109/74, OSPiKA 1975, poz. 64).
Ponadto sprzedawca może udzielić kupującemu gwarancji co do jakości rzeczy. Warunki i sposób realizacji uprawnień z tytułu gwarancji określa się na piśmie z reguły przy zawarciu umowy. Następuje to najczęściej poprzez wręczenie kupującemu dokumentu gwarancyjnego wystawionego przez producenta.

Wyjaśnienia

do § 1

W obrocie gospodarczym z reguły przedmiotem sprzedaży są rzeczy oznaczone co do gatunku. Zasadą jest, że przedmiot umowy musi być oznaczony najpóźniej w chwili wykonywania umowy.

Przedmiotem sprzedaży mogą być rzeczy i prawa już istniejące, jak też przyszłe. Ponadto, zgodnie z art. 555 k.c., przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii.

Przedmiot sprzedaży nie musi być własnością sprzedającego, jednak dla ważności umowy konieczne jest uzyskanie przez niego prawa do dysponowania przedmiotem umowy w zakresie umożliwiającym mu sprzedaż.

Należy też pamiętać, że istnieją rzeczy, których obrót jest prawnie reglamentowany (lub nawet zabroniony); w takim wypadku podmioty umowy zobowiązane są do uzyskania odpowiedniej koncesji (pozwolenia czy promesy).

Należy dokładnie określić przedmiot umowy. Wzór dotyczy rzeczy ruchomych istniejących w momencie zawarcia umowy. Można tu przykładowo przytoczyć takie dane, jak: gatunek, rodzaj towaru, klasa, ewentualnie inne oznaczenia dokładniej pozwalające sprecyzować przedmiot umowy.

do § 2

Bardzo ważnym elementem umowy jest określenie sposobu i miejsca wydania przedmiotu sprzedaży. Wiąże się z tym problem, kogo obciążają koszty wydania czy odebrania rzeczy. Jeżeli strony w umowie nie dokonały odpowiednich zapisów, to zastosowanie będą miały przepisy kodeksu cywilnego (por. art. 544-548 k.c.).

Wydanie towaru może nastąpić w magazynie, sklepie czy też składzie sprzedawcy, ewentualnie w innym miejscu uzgodnionym przez strony.

do § 3

Zależnie od przedmiotu sprzedaży opakowania mogą być nieodłączną częścią rzeczy sprzedawanej (np. niektóre gazy, płyny), mogą też być swobodnie od niej odłączane. Z opakowaniem wiąże się nie tylko problem techniczny. Może ono stanowić o atrakcyjności danego towaru i stanowić istotny element przedmiotu umowy.

Generalnie przy sprzedaży opakowanie może być wliczane w cenę towaru, sprzedawane jako osobna pozycja, oraz, jeżeli jest to opakowanie wielokrotnego użytku, również sprzedawane, użyczane lub wynajmowane. O ewentualnych dalszych losach opakowania wielokrotnego użytku strony powinny zdecydować w umowie. W sytuacji gdy opakowanie jest sprzedawane, strony mogą przewidzieć obowiązek odkupienia opakowania przez sprzedawcę lub możliwość dalszego nim dysponowania. W wypadku użyczenia lub wynajęcia opakowania w interesie sprzedawcy leży określenie terminu jego zwrotu.

Obok przedmiotu umowy cena jest drugim jej elementem przedmiotowo istotnym. Cenę stanowi określona suma pieniężna. Jeżeli nie jest ona podana w wielkości bezwzględnej, to musi być podana poprzez wskazanie podstaw do jej ustalenia. Generalnie strony swobodnie mogą określić umowną cenę za przedmiot umowy (por. jednak np. ustawę z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach -Dz. U. Nr 97, poz. 1050, lub ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów- Dz. U. Nr 122, poz. 1319).

do § 5

Odbiór ma na celu stwierdzenie istnienia wad jawnych. Sprzedawca odpowiedzialny jest wobec kupującego ponadto z mocy prawa z tytułu rękojmi i - w wypadku udzielenia gwarancji co do jakości rzeczy sprzedanej - również z tytułu gwarancji.

do § 6

Kara umowna jest klauzulą, na podstawie której wierzyciel może żądać od dłużnika zapłaty określonej sumy pieniężnej za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania niepieniężnego.

Kara umowna należna jest bez względu na fakt i wysokość szkody, jaką poniosła strona na skutek niewywiązania się partnera umowy ze swoich obowiązków.

Instytucja ta ma za zadanie umocnienie zasady realnego wykonania zobowiązań oraz ułatwienie ewentualnego dochodzenia uprawnień wierzyciela (wystarczy, że wykaże on fakt niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, nie musi natomiast udowadniać wysokości poniesionej szkody). Jednak w braku odmiennych postanowień kara umowna jest jednocześnie górną granicą odpowiedzialności zobowiązanego (art. 484 § 1 k.c.). Jeżeli szkoda będzie niższa niż zastrzeżona kara umowna, wierzyciel otrzyma kwotę równą karze umownej, ponadto wierzyciel może domagać się od dłużnika wykonania zobowiązania.

Strony umowy mogą wpisać do kontraktu, że będą dochodzić również odszkodowania na zasadach ogólnych. Wówczas, jeżeli szkoda jest wyższa niż suma kary umownej, to uprawniony może dochodzić od dłużnika odszkodowania uzupełniającego.

© www.signform.pl Sp. z o.o., e-mail: biuro@signform.pl, tel. (0-22) 337-11-51, fax: (0-22) 337-11-52

Umowa sprzedaży

SignForm

2002-09-03

leszek

www.SignForm.pl Sp. z o.o.